TEKSTY SZTUK

Poniżej przedstawiam Wam fragmenty teksów moich sztuk.
Jeśli zachęcą Was do przeczytania całości albo podjęcia współpracy to zapraszam do kontaktu w wiadomości prywatnej




Lista sztuk:

Jeszcze raz
Kiedy mama była bogiem
Koniec Świata

Jeszcze raz

Opis sztuki:
Mini-dramat przeznaczony dla dzieci w wieku szkolnym. Historia Prawie Dorosłej Dziewczynki Nieobecnej, która przy pomocy Lekarza Snów próbuje uzdrowić swoje wspomnienia, aby wreszcie móc dorosnąć i przestać się bać. Akcja toczy się na dwóch płaszczyznach czasowych – w teraźniejszości, gdzie Prawie Dorosła Dziewczynka Nieobecna prowadzi rozmowy z Lekarzem Snów, oraz w przeszłości, w szkolnej klasie, w której Dziewczynka Nieobecna nie potrafiła się odnaleźć. Jest to historia o poznawaniu siebie i uczeniu się bycia sobą, ale również o poczuciu odrzucenia i samotności.

Kiedy mama była bogiem

Opis sztuki:
Nocą, kiedy wszyscy śpią i Mała Księżniczka jest sama w pokoju, drzwi szafy uchylają się, aby mogła i ukazuje się w nich Zła Czarownica. Na szczęście Mała Księżniczka doskonale wie, co należy zrobić w takiej sytuacji. Czym prędzej i co sił w płucach należy zawołać Mamę. Brutalnie wyrwana ze snu Mama przybiega co sił, aby powiedzieć córeczce, że nikogo tam nie ma. Te słowa wystarczą, aby Wiedźma zniknęła, gdyż to, co powie Mama musi być prawdą, więc Czarownica po takich słowach staje się nikim, czyli znika, bo nie ma prawa dłużej istnieć. Co się jednak stanie, kiedy dziewczynka przetrze sobie oczy prawdą gorzką jak dorosłość? Jak poradzi sobie z Wiedźmą, gdy słowa Mamy stracą moc sprawczą? Kiedy mama była bogiem w sposób oniryczno-metaforyczny pokazuje problem zmiany w relacji między rodzicami a dziećmi w momencie, w którym dziecko zaczyna dorastać. Jest to utwór nieco przekornie inspirowany hipotezą Sapira-Whorfa. Dopóki dziecko jest małe trzeba uważać na wszystko, co się mu mówi, gdyż każde ze słów uznaje za dogmat – niepodważalną prawdę, która kreuje jego świat. Jednak w pewnym momencie, młoda istotka zaczyna podważać wiarygodność tego świata. Gdy słowa rodziców tracą funkcję performatywną, dziecko traci pancerz ochronny wytwarzany przez opiekunów i zmuszone jest do samodzielnego podejmowania decyzji i rozwiązywania problemów. Jest to nieodwracalny proces zwany dorastaniem. O jego początkach jest ta sztuka.

Koniec Świata

Opis sztuki:
Tytułowy Koniec Świata to niezbyt zaradna życiowo i społecznie postać, która doprowadza do katastrof wszędzie, gdzie się pojawi. Może dlatego wciąż nie może się doczekać zaproszenia, a potrzebuje go, żeby wreszcie móc spełnić swoje przeznaczenie i nadejść. W końcu jednak nadarza się upragnione zaproszenie, gdyż dwoje nieco rozczarowanych życiem artystów: Złote Dziecko oraz Zła Macocha postanawia urządzić nieco ironiczną imprezę z okazji końca świata. Zupełnie nie spodziewają się oczywiście, że zaszczyci ich honorowy gość, sam Koniec Świata ani tego, jakie wynikną z tego konsekwencje. W trakcie przygotowań i pod pod wpływem tego spotkania, wywiązują się liczne bardziej i mniej zabawne perypetie, które składają się na Koniec Świata – gorzkawą komedię o rozczarowaniu dorosłością i nieumiejętności odnalezienia się w świecie i innych rzeczach wcale nieostatecznych.





POWRÓT